Evrópskur vinnuréttur

Á grundvelli EES-samningsins sem tók gildi 1994 hafa fjölmargar reglur á sviði vinnu- og félagsmála verið lögfestar og/eða teknar upp í kjarasamninga aðila vinnumarkaðarins hér landi. Þessar reglur eru í formi tilskipana og fjalla að stærstum hluta um skyldur atvinnurekanda og starfsmanna þeirra á sviði vinnuverndarmála. Markmið um jafnrétti kvenna og karla á vinnumarkaði er einnig efni margra tilskipana sem og almenn réttindi launafólks s.s. um rétt þess til upplýsinga og samráðs í fyrirtækjum. Hér verður meginefni þessara tilskipana gerð skil, þ.m.t. með vísan til helstu dóma sem kveðnir hafa verið upp um efni þeirra hjá Evrópudómstólnum annars vegar og EFTA-dómstólnum hins vegar.

Þessar reglur falla í þrjá meginflokka:

Á sviði vinnuréttar
  • Réttindi varðandi hópuppsagnir og aðilaskipta að fyrirtækjum.
  • Ábyrgð á launum við gjaldþrot.
  • Réttur starfsmanna til að fá ráðningar- og starfskjör sín staðfest skriflega.
  • Réttindi starfsmanna sem vinna tímabundið í öðrum aðildarríkjum.
  • Reglur á sviði upplýsinga og samráðs.
  • Réttindi starfsmanna í hlutastörfum og í tímabundnum ráðningum.
Á sviði vinnuverndar
  • Vinnutímatilskipunin, sem kveður m.a. á um hámarksvinnutíma launafólks og daglega og vikulega lágmarkshvíld.
  • Réttur þungaðra kvenna, kvenna sem nýlega hafa alið börn og sem eru með börn á brjósti.
  • Vinnuvernd barna og unglinga.
  • Rammatilskipun um vinnuvernd, sem setur ramma um aðbúnað og vinnuverndarstarf  á vinnustöðunum.
  • Reglur um húsnæði vinnustaða, öryggismerkingar á vinnustöðum, persónuhlífar o.fl.
Á sviði jafnréttismála
  • Jafnrétti til launa og starfa.
  • Sönnunarbyrði í jafnréttismálum.
  • Foreldraorlof ásamt reglum um réttarstöðu þungaðra kvenna.
  • Jafnrétti til almannatrygginga.

Var efnið hjálplegt?