Flestir eru þeir gerðir ótímabundið og almennt er gert ráð fyrir að þeim sé slitið með uppsögn annars hvors aðila. Sé ekki tekið fram í ráðningarsamningi hver gildistími hans er er ýmist samið um það í samningnum sjálfum hvernig honum verður slitið eða vísað um það til kjarasamninga og laga.

Uppsagnarréttur er gagnkvæmur. Með því er átt við að starfsmaður hefur sama rétt til að segja ráðningarsamningi upp og atvinnurekandi og verður að tilkynna uppsögn með sama fresti og með sömu formskilyrðum og atvinnurekandi. Ýmsar undantekningar eru þó frá þessu, einkum að því er varðar takmarkanir í lögum og kjarasamningum á rétti atvinnurekanda til að segja starfsmanni upp, svo sem ákvæði um trúnaðarmenn stéttarfélaga, barnshafandi konur og foreldra í fæðinga- og forelsrarorlofi.

Lög um uppsagnir verkafólks

Helstu ákvæði laga um uppsagnir er að finna í lögum um rétt verkafólks til uppsagnarfrests frá störfum og til launa vegna sjúkdóms- og slysaforfalla, nr. 19/1979. Þau ná til alls almenns launafólks og tryggja því lágmarksréttindi. Jafnvel þótt deila megi um það hvort lög 19/1979 gildi um tiltekinn hóp launafólks er víðast í kjarasamningum vísað í lögin og litið á þau sem lágmarksréttindi. Í 10. gr. laganna segir að ákvæði samnings milli atvinnurekanda og launþega, sem brjóta í bága við lögin, séu ógild ef þau rýra rétt launþegans.

Hefur þetta ákvæði verið túlkað þannig í dómi Hæstaréttar 1981:1559 að heimilt sé að víkja frá lögunum ef ráðningarsamningur í heild rýrir ekki rétt launamannsins. Þessi túlkun á lögunum verður að teljast hæpin í ljósi EB-dóma sem hafa gengið þar sem áhersla hefur verið lögð á gagnsæi ráðningarkjaranna og að einstaka þættir ráðningarsamnings mættu ekki vera lakari en einstaka þættir kjarasamningsins.

Sjómannalög

Um sjómenn gilda ákvæði sjómannalaga. Ákvæði 2. kafla sjómannalaga um ráðningartíma fjalla um rétt skipverja en samkvæmt 5. gr. laganna er með skipverja átt við hvern þann sjómann sem ráðinn er á skip til skipsstarfa.

Lög um opinbera starfsmenn

Lög nr. 70/1996 um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins kveða á um það með hvaða hætti starfsmenn, sem skipaðir eru í stöðu, geti fengið lausn frá störfum. Í ráðningarsamningum eru þó ákvæði um uppsagnarfrest þeirra, sem ekki eru skipaðir, og má segja að eftir 1. janúar 1975 hafi allir þeir, sem ráðnir hafa verið til hins opinbera, verið ráðnir með gagnkvæmum uppsagnarfresti, sem er 3 mánuðir, en fyrstu þrjá mánuði í starfi er uppsagnarfrestur einn mánuður.

Ákvæði kjarasamninga

Kjarasamningar kveða ennfremur á um uppsagnarfresti. Oftast er í kjarasamningum vísað í lögin um uppsagnarfrest. Þar sem lög nr. 19/1979 taka einungis til þeirra, sem hafa starfað í eitt ár, er í öllum kjarasamningum ákvæði um uppsagnarfrest á fyrsta ári í starfi. Uppsagnarfrestur á fyrsta ári er í sumum kjarasamningum skilgreindur sem reynslutími og uppsagnarfrestur þá skammur.