ASÍ hefur frá upphafi lagt áherslu á mannsæmandi vinnuaðstæður, þ.m.t. nauðsynlegan hvíldartíma. Markvisst hefur verið stefnt að styttingu vinnutímans sem er liður í þeirri viðleitni hreyfingarinnar að hjálpa fólki að ná betra jafnvægis milli vinnu og einkalífs.

Styttri vinnutími er einnig þáttur í þróun í þá átt að draga úr vinnustundafjölda og fjölga störfum, sem hófst eftir að atvinnuleysi fór að aukast á 8. áratuginum. Þannig hefur verkalýðshreyfingin í Evrópu lagt áherslu á að styttri vinnutími sé leið til að draga úr atvinnuleysi. Samtímis hefur styttri vinnutími áunnið sér stuðning margra atvinnurekenda sem líta á þessa leið sem möguleika á að ná sem hagkvæmastri nýtingu og aukinni framleiðni.

Talið er að aukin framleiðni, samhliða sparnaði í atvinnuleysisbótakerfinu, muni standa straum af kostnaðinum við styttingu vinnutímans.

Þróun vinnutímans
Vinnudagurinn í Evrópu hefur styst um helming á 150 árum. Á 19. öld var vinnuvikan frá 69 stundum í Englandi upp í 80 stundir í Frakklandi. Fólk vann 12, 13 og jafnvel 15 tíma á dag. Síðan þá hefur jafnt og þétt dregið úr vinnustundafjöldanum, enda var það eitt grundvallaratriðið í kröfum verkafólks um aldamótin. Í lok fjórða áratugarins var búið að koma 40 stunda vinnuviku á í nokkrum löndum Evrópu.
Samkvæmt upplýsingum Jean-Jacques Danis, sérfræðings hjá Evrópusamtökum verkalýðsfélaga, hefur árlegur vinnustundafjöldi hrunið úr 3.000 stundum í 1.700 á 150 árum. Michel Rocard, meðlimur í félagsmálanefnd Evrópuráðsins, segir að á þessu tímabili hafi fjölgun starfa og stytting vinnutímans fylgst að. Sú þróun hafi stöðvast á 8. áratugnum þegar komið var reglu á vinnutímann. Michel styður þessa kenningu sína með því að vísa til Hollands þar sem styttri vinnutími hefur átt þátt í því að draga úr vexti atvinnuleysis sem orsakaðist af efnahagskreppu. Kreppan kom illa niður á Hollendingum þar sem iðnaður og viðskipti við útlönd voru viðkvæm fyrir breytingum. 5% starfa í iðnaði lögðust af, en með styttingu vinnutímans um fjórar stundir hefur Hollendingum tekist að halda atvinnuleysinu nokkru lægra en árið 1985.